Feest van de Heilige Kruisverheffing

sainthelena

De H. Keizerin Helena met het Kruis.

14 september is het feest van de Heilige Kruisverheffing.

Het Heilig Kruis werd gevonden door Sint-Helena, de moeder van Keizer Constantijn de Grote. Omstreeks 324 maakte zij een pelgrimstocht naar Jeruzalem en liet opgravingen doen, waarbij naast het kruis ook de grafkelder ontdekt zou zijn. Hierover werd voor het eerst bericht in 325 door Eusebius van Caesarea. Uit de 4e eeuw stammen ook de verslagen van bisschop Cyrillus van Jeruzalem, Ambrosius van Milaan, Socrates Scholasticus en Theodoretus van Cyrrhus. Uit het jaar 383 is er een verslag van de religieuze Egeria bewaard, die een bedevaart naar Jeruzalem maakte.

Na haar bekering tot het Christendom ondernam keizerin Helena een reis naar het Heilig Land met de bedoeling sporen terug te vinden van Jezus’ leven. Toen ze bij Golgotha gekomen was vond ze na gebed de drie kruisen, twee van de misdadigers en één van Jezus. Om nu te weten te komen welk van de drie van Jezus was, legde men op een doodzieke adellijke vrouw uit Jeruzalem telkens één van de kruisen. Bij het derde kruis sloeg zij de ogen open en werd ze weer gezond. Ook vond zij de kruisnagels en de doornenkroon terug.

Het kruis werd door Helena gedeeld; een deel bleef in Jeruzalem en twee andere delen schonk zij aan Constantinopel en Rome. Vooral vanaf de kruistochten ontstond een grote verspreiding van Kruisrelieken en aansluitend werd het feest van de Kruisverheffing gevierd op de plaatsen waar de relieken terechtkwamen.

De oorsprong van het jaarlijks feest van de Kruisverheffing gaat terug tot de kerkwijding van de basiliek van het Heilig Graf in Jeruzalem op 13 september 335. Deze kerk werd gebouwd in opdracht van Helena, op de plaats waar het lichaam van Christus tussen kruisdood en verrijzenis was te rusten gelegd, meer bepaald op de plaats van de gevonden grafkelder, achter Golgotha. Tijdens het jaarlijkse kerkwijdingsfeest werd het Kruis aan het volk getoond.

reliquarycross

Fragment van het H. Kruis in de schatkamer van de H. Grafkerk te Jeruzalem.

Verschillende kleine Kruisrelikwieën, die omstreeks eind de jaren 1700 werden verspreid, en op hetzelfde tijdstip van een groter fragment werden genomen:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bron: wikipedia, heiligen.net

Over de werking van het H. Kruisrelikwie

cross

Getuigenis van een zuster uit Californië

Toen Priester John gewijd werd, kreeg hij als geschenk een metalen kruis, dat ergens achter een verborgen luikje een stukje bevatte (vermoedelijk) van het echte Kruis. Hij was niet erg zeker van de echtheid van dit relikwie en schonk bijgevolg niet veel aandacht aan dit geschenk. Toch bewaarde hij dit kruisje bij de andere godsdienstige voorwerpen die hij bezat.

Negen jaar later werd hij, op vraag van zijn bisschop, betrokken bij bevrijdings- en exorcismegebeden. Op een dag kwam een man hem om hulp vragen. Hij was door de duivel bezeten sinds hij in Zuid-Amerika prostituees had bezocht. Tijdens de gebeden voor bevrijding merkte priester John dat de man een sterke afkeer had voor het houten kruis dat hij gebruikte om hem te zegenen. De man boog het hoofd en deed er alles aan opdat het kruis zijn huid niet zou raken. Telkens de priester met het kruis een kruisteken over hem maakte schreeuwde hij het uit.

Dit gebeurde telkens opnieuw bij de eerste drie bijeenkomsten. Priester John dacht toen aan het fameuze metalen kruis dat hij lang geleden gekregen had. Bij de volgende afspraak nam hij dit kruisje mee zonder aan de groep die hem assisteerde, noch aan de bezetene, iets te zeggen over het verschil tussen de twee kruisen. Vanaf het moment dat hij dit kruisje ophief om de man te zegenen, wierp deze zich ver van het kruis met zo’n geweld dat zijn stoel achterover viel en de man meters verder tegen de muur vloog. Hij bleef schreeuwen en trachtte wanhopig aan dit kruist te ontsnappen. Iedereen in de kamer was verbaasd over deze hevige reactie, veel heviger dan de vorige keren. Aan het einde van de gebeden, als de rust teruggekeerd was, opende priester John het luikje van zijn kruisje om aan iedereen het relikwie te tonen, die erin verborgen zat. Niemand twijfelde nog aan de echtheid van dit relikwie van het H. Kruis!

Het is door Zijn Kruis dat Jezus Satan overwonnen heeft en dat Hij ons uit zijn macht verlost. Dit getuigenis toont aan hoe belangrijk echte relikwieën zijn en hoe het misprijzen van devotievoorwerpen ons zoveel genade doet missen, die God ons zo graag wil geven.

(uit: Koningin van de Vrede, Dertigste jaargang nr 4).