Spring naar inhoud

Honderdste verjaardag van de stigmatisatie van de H. Pater Pio

Het kruisbeeld op de balustrade van het doksaal (het koor) waar Pater Pio zat te bidden toen hij de stigmata ontving.

Pater Pio had wonden op zijn handen en voeten, aan de linkerkant van zijn borst, en op zijn rechter schouder. Hij had ook transverberatie van het hart, wonden van geseling, en een onzichtbare kroon van doornen. Ze waren zeer pijnlijk. Transverberatie is een geestelijke doorboring van het hart. Een aantal andere heiligen hebben dit ook meegemaakt. O.a Theresa van Avila, Theresia van Lisieux, Veronica Giuliani, Marguerite Marie Alacoque, Gerardus Majella, Jozef van Cupertino, Franciscus van Sales, Filippus Neri, Jane Francis de Chantal, Lutgarde, Karel van Sezze.

Pater Pio over de transverberatie, hij heeft erover gerapporteerd onder gehoorzaamheid:

”Terwijl ik Op 5 augustus 1918 de biecht aan het afnemen was, kwam een hemels wezen met een stalen zwaard met een scherpe brandende punt naar me toe. Hij gooide het zwaard met al zijn kracht in mijn ziel. Dit gebeurde in een fractie van een seconde en mijn binnenste werd gegeseld door vuur en staal. Vanaf dat moment voel ik een open wond die ervoor zorgt dat ik een voortdurende doodsstrijd ervaar. “

Originele foto van Pater Pio kort nadat hij de zichtbare stigmata had ontvangen. Pater Pio liet nooit iemand kijken naar de wonden, behalve onder gehoorzaamheid. Toen deze foto genomen werd, voelde hij diepe schaamte. Hij liep niet graag te koop met zijn stigmata. Hij wilde het liefst in alle stilte lijden voor Jezus. Pater Pio smeekte God om zijn stigmata weer onzichtbaar te maken, nadat ze zichtbaar waren geworden.

Op 20 september 1910 ontving Pater Pio de stigmata in het kerkje Pietrelcina de stigmata waren zichtbaar, maar verdwenen na korte tijd. De pijn bleef wel.  Exact acht jaar later, en nu dus honderd jaar geleden, op 20 september 1918 kreeg hij opnieuw de zichtbare stigmata toen hij zat te bidden vóór het kruisbeeld in het koor van het kleine kloosterkerkje van San Giovanni Rotondo. Deze keer gingen de zichtbare stigmata niet weg. De heilige Pater droeg ze 50 jaar lang, tot vlak voor zijn dood.

Andere opmerkelijke gestigmatiseerden waren Franciscus van Assisi, Rita van Cascia, John van God, Gemma Galgani, Veronica Giuliani, Catharina van Siena.

In een brief van 22 oktober 1918 aan pater Benedetto vertelt pater Pio over zijn “kruisiging” het volgende:

 

“… wat zal ik jullie vertellen over wat jullie me vragen, namelijk hoe mijn kruisiging zich heeft voorgedaan? Mijn God, wat een verwarring en wat een vernedering voel ik als ik moet duidelijk maken wat U in mij, uw zielig schepsel hebt verricht! Het was de ochtend van de twintigste van vorige maand (september) in het koor, na de eucharistieviering, toen ik overvallen werd door een gevoel van rust, net zoals een vredige slaap. Alle inwendige en uitwendige zintuigen en ook mijn geestelijke vermogens bevonden zich in een onbeschrijflijke toestand van rust. Rond mij en binnenin mij was er totale stilte; er volgde op het gevoel van gemis aan alles plots een grote vrede en overgave en dan een terugkomen in dezelfde chaos; dit alles gebeurde in een flits. En terwijl dit alles gebeurde zag ik vóór mij een raadselachtig personage zoals dat wat ik gezien had op de avond van de 5e augustus en dat er enkel van verschilde doordat de handen, de voeten en de borst druipten van het bloed. Zijn gezicht joeg me de stuipen op het lijf; wat ik op dat ogenblik in mij voelde zou ik jullie niet kunnen zeggen. Ik voelde me sterven en ik zou inderdaad gestorven zijn indien de Heer niet had ingegrepen om mijn hart te ondersteunen: zó voelde ik het uit mijn borst springen. Het personage trok zich terug en ik stelde vast dat mijn handen, mijn voeten en mijn borstkas doorboord waren en bloedden. Stel jullie de kwelling voor die ik toen ervoer en die ik bijna alle dagen zal ervaren. Uit de wonde van het hart spuit er constant bloed vooral van donderdagavond tot zaterdag. Vader, ik sterf van de pijn, door de kwelling en de daarop volgende verwarring die ik voel in het binnenste van mijn ziel. Ik vrees dat ik ga doodbloeden indien de Heer niet naar het gekreun van mijn arm hart luistert en deze verschijnselen niet van mij wegneemt…”

Het kloosterkerkje toegewijd aan Maria van alle genaden (Maria delle grazie), waar P. Pio de stigmata ontving en het grootste deel van zijn leven sleet.

 

1 reactie »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: